TIP

Klasyczna gra „Wąż” nadal cieszy się popularnością, od dawnych czasów aż po dzień dzisiejszy.
W tej wersji gry „Wąż”, dostosowanej do współczesnych technologii, dwie osoby
mogą jednocześnie sterować wężem.

Gość uruchamia urządzenie, naciskając przycisk na stole. Od gości oczekuje się, że ułożą elementy układanki przed sobą w kolejności odpowiadającej układowi widocznemu na ekranie. Gość ustala kolejność na podstawie zarówno kształtu, jak i nazw aminokwasów, a następnie sprawdza poprawność, naciskając przycisk. Jeśli ułożył prawidłową sekwencję, na ekranie pojawia się znak potwierdzający poprawność, a animacja przedstawiająca etapy syntezy białka jest kontynuowana.

Przy każdym uderzeniu serca krew jest pompowana z określoną siłą
. Ciśnienie to odczuwalne jest nawet w wrażliwych opuszkach palców
. Czujnik ciśnienia
umieszczony na naszym urządzeniu, gdy kładziemy na nim dłoń,
wykrywa ciśnienie na opuszku palca i przekazuje je do pałeczki
, która uderza w bęben, wydając dźwięk przypominający bicie serca
.

Spirala DNA to struktura składająca się z dwóch łańcuchów, które przenoszą informację genetyczną; łańcuchy te owijają się wokół siebie, tworząc kształt spirali. Ta struktura spirali DNA zapewnia prawidłowe przekazywanie informacji genetycznej do komórek. Zwiedzający przygląda się budowie wirującej spirali DNA w ramach pokazu świetlnego.

Wybierając jeden z dwóch przycisków znajdujących się przed zwiedzającym, można przyjrzeć się krążeniu krwi w układzie małym i dużym. Za pomocą diod LED i dźwięku urządzenie przedstawia zwiedzającym proces krążenia krwi w organizmie.

Zwiedzający podchodzi do przygotowanego modelu płuc. Za pomocą pompy znajdującej się na graficznej części modelu uruchamia urządzenie, a błona przed płucami zaczyna się napełniać i wypełniać powietrzem. Po 4 sekundach, w ciągu 8 sekund powietrze z płuc zostaje całkowicie wypuszczone. W ten sposób zwiedzający ma okazję zaobserwować prawidłowy rytm wdechu i wydechu oraz mechanizm działania płuc.

Gość wkłada rękę do trzech otworów w konstrukcji i próbuje poprzez dotyk ustalić, jakie przedmioty są tam ukryte, a następnie je opisuje. Aby znaleźć prawidłową odpowiedź, podnosi karty leżące na stole i dowiaduje się, co to jest.

Gość naciska przyciski znajdujące się na stole przed nim, na których umieszczone są potrawy symbolizujące smaki słodko-gorzkie, kwaśne, słone i ostre, a w odpowiedniej części naszego języka zapalają się światła w różnych kolorach.